رکوردهای مصاحبه‌ی سایر محمدی با پروین سلاجقه درباره جایزه شعر شاملو

روز گذشته، روزنامه ایران در دو صفحه، متن گفتگو با من به عنوان یکی از داوران دور اول جایزه شعر شاملو را همراه با یادداشتی از شاپور جوركش (داور مستعفی اين دوره) درباره‌ی روند پرابهام اداره‌ی این جایزه‌ی ادبی و نتايج آن منتشر کرد.

با تشكر از آقای ساير محمدی و سركار خانم معصومه تيرگان و روزنامه ايران كه صفحه‌ای را براي بررسی مسائل جايزه‌ شعر شاملو اختصاص دادند و نهايت تلاش خود را در حفظ امانتداری برای آماده‌سازی اين گفتگو انجام دادند، برای اطمينان از آن که چيزی از مطلب جا نمانده باشد، متن اصلی گفتگوی خود را در سایت و كانال شخصی خود انتشار می‌دهم. ادامه

تخمین عیار شعر با شیوه دموکراسی شمارشی!

 

این یادمانده‌هایی که امروز نقل می‌کنم ته مانده خاطره‌ای است که بعد از دو سال از داوری نخستین دوره جایزه شاملو به یاد می‌آورم؛ خاطره‌ای که همان دو سال پیش باید رسانه‌ای می‌شد و نشد؛ آقای دکتر جواد مجابی که همان موقع به شیراز آمده بودند از من پرسیدند چی شد؟ این نتیجه داوری شعر شاملو چرا اینهمه دیرکرد دارد؟ و در جواب من که گفتم انصراف داده‌ام و می‌خواهم شفاف نبودن روند داوری را با رسانه‌ها در میان بگذارم گفتند می‌دانم در تهران متأسفانه این جریان دوست بازی خیلی راه افتاده ولی نوشتن‌اش در مطبوعات کار درستی نیست. ادامه

اعتبار یک جایزه به داوران و روند داوری است

 

– افت کیفی اغلب جوایز ادبی در داخل کشور و نبود سازوکاری اصولی برای جلوگیری از این وضعیت، کار را به جاهای باریک رسانده، این وضعیت باعث شده که بسیاری از دوستان اهل ادب احساس خطر کنند و مدام هشدار بدهند که چنین جوایزی به ضد خودش تبدیل شده. از آنجایی که شما هم یکی از افراد نگران در این رابطه هستید؛ چه راه حلی برای برون رفت از این بحران پیشنهاد می‌کنید؟

صاحبنظری و بی‌طرفی دو خصوصیتی است که اگر در شخص یا گروهی جمع باشد، در اینگونه فعالیت‌ها نتایج قابل اتکایی به بار خواهد آورد. در غیر این صورت حتی احتمال دارد نتایج منفی هرگونه فعالیتی از این دست بر کارکردهای مثبتش غلبه کند؛ مثلاً اخیراً شنیدم اتفاق عجیبی در خصوص یکی از این جایزه‌ها در شهر کاشان رخ داده است که به قول معروف «اگر آنچه گفته‌اند راست باشد» واقعاً موجب تأسف است. ادامه